Die keer dat ik een boek begon te schrijven // twee.

Na twee weken flink aan de bak ben ik zoveel verder gekomen met mijn verhaal. Ik heb enorm veel te vertellen omdat ik heel veel dingen heb ontdekt. Het voelt allemaal goed, ik ben enthousiast en weet waar ik naartoe werk. Voor het eerst in mijn leven ben ik zeker van iets, dat iets is: ik. wil. schrijven. 

 

Het maakt me niet meer uit wat mensen denken. Schrijven, is dat niet voor de saaie nerds? Is dat niet voor mensen die niet weten dat er bijna geen werk in is? Well, stik erin. Ik wil schrijven. Dat wist ik al heel lang maar mijn gedachtes wonnen altijd van de droom. Nu niet meer. Nu ik zo waanzinnig lekker bezig ben met mijn verhaal en dingen zie gebeuren rondom mij weet ik dat ik voor mijn droom moet gaan knallen. Puur omdat ik het wil. De droom om ooit mijn boek in een boekenwinkel te zien liggen is groot, daarvoor ga ik hard werken. En dat begint bij dit verhaal. 

Over het boek dat ik nu schrijf voel ik me super goed. Er zit een goede lijn in (al zeg ik het zelf) en het heeft een plottwist waar ik zelf nog een beetje verbaasd over ben. Ik ben normaal niet zo goed in trots zijn op mezelf maar nu wel. Nu mag het even. Het gaat knokken worden. Misschien een heel lang project, maar ik ga het doen. 

 

Het verhaal:

Oké, nu zetten we cheerleader Sam even opzij en gaan we wat informatiever praten. Want misschien ben je wel heel benieuwd naar mijn verhaal. Zonder Zicht gaat over Shirly Lovella die zichzelf na de dood van haar ex-beste vriend een beetje verliest. Ze wilt weten wat er met hem gebeurd is. Alleen raakt Shirly de rode draad kwijt door de liefde voor iemand die niet is wie ze had gedacht. 

Meer informatie ga ik je niet geven! Want ik ben nog steeds erg onzeker over het verhaal op een gekke manier. Daarnaast wil ik niet zoveel de wereld in gooien totdat het af is. Op dit moment ben ik druk bezig met het introduceren van alle karakters, met name Shirly zelf. Ik denk nog niet zoveel na over de hoofdstukken of wat er daadwerkelijk in het verhaal eindigt maar het loopt dus ik schrijf gewoon lekker verder. De vorige keer vertelde ik over mijn nieuwe techniek, dat ik aan het einde begonnen was. Sinds die blogpost schrijf ik aan het begin! 

Om jullie een beetje voldoening te geven, heb ik hier een preview voor jullie! Zoals ik al zei laat ik nog geen belangrijke stukken los, dit is enkel een voorbeeld om de toon van het verhaal te laten zien. 

 “Geen leuke avond gehad Lovella?” god ik hoopte dat alleen Wyatt mijn achternaam gebruikte. Blijkbaar durft ook Bill dit te doen. 

“Laat me maar Bill”, zeg ik vurig. Ik heb geen zin in hem. Daarnaast, sta ik onder toezicht van zijn vrienden. 

 “Ik wil je helpen, schuif eens op.” Ik doe wat hij zegt. Mijn lichaam is in het hoekje van de bank gedrukt terwijl Bill nonchalant zijn arm achter op de leuning legt. Hij raakt net niet mijn nek maar hij is dichtbij genoeg om mij kippenvel te bezorgen. “Zeg eens, Wyatt en jij. Word dat nog wat?” 

“Jezus, loop jij achter ofzo. Dat is al maanden uit!” sis ik. 

 “Jij bent in een humeur.” Het klinkt beledigend maar hij grijnst. Bill die grijnst, dat is Bill met een plan. “Kom iets drinken, met mij en de jongens?” bij ‘de jongens’ leg ik mijn blik op het groepje binken achter in het zaakje. Ze stoeien met elkaar, op hij met de zonnebril na. Hij zit daar maar. Het meisje met wie hij hier is zit twee tafels verder weggezonken in een boek. Kon ik dat maar. 

“Nee, dankje.”  

 “Toe nou, je kent ons niet. Wij kunnen iedereen een leuke avond bezorgen”, zegt hij met zijn lage ruwe stem. 

“Bill, ik meen het. Laat. Me.” Mijn handen liggen plat op tafel. Vast geplakt alsof ik klaar ben hem een klap te geven. Bill heeft mij nooit wat gedaan. Ik ken hem nauwelijks. Maar ik ken zijn reputatie. Ik weet dat je mensen niet mag beoordelen op hun reputaties, maar bij Bill is het anders. Mijn eigen ogen hebben het gezien. Bill is een verslinder, alles met een kont en lange haren is voor hem prooi. “Jongeman.” Dana staat plots aan het puntje van de tafel.

 “Dag-“ hij leunt naar voren om het kaartje te lezen, “Dana!” 

“Hoi. Valt hij je lastig?” ze heeft het tegen mij. Ja , wil ik zeggen. Maar mijn moeder zegt altijd dat ik mijn problemen zelf moet oplossen tenzij het een noodsituatie is. Anders lopen dingen uit de hand. Dat zegt de vrouw die dagelijks mensen met mentale problemen moet helpen beter te worden. 

 “Nee”, zeg ik daarom. “Hij wilde net gaan.” Ik richt mijn blik weer op Bill. Hij krult zijn mondhoeken en geeft me een aai over de schouder die binnen handbereik lag. 

 

“Ja, ik wilde net gaan.” Zijn lichaam schuift weer uit de bank, ik laat een zucht vallen waarvan ik niet eens weet dat die vast zat.

 

De word-count en progressie: 

JAA, ik vier feest! Naast mijn enthousiasme ben ik ook nog eens enorm opgeschoten. Zoals ik al zei heb ik mijn eerste 10.000 woorden gehaald. Nu denk je misschien: 'zoveel is dat niet'. Ik ben totaal geen bulk schrijfster, meestal kom ik maar tot de 1500 woorden per dag. Deze week heb ik dagelijks bijna 2500 woorden geschreven en op 10 april zelfs 3330 woorden! Het is voor mij dus een gigantische vooruitgang. 

- WORDCOUNT: 13097 - 
- GESCHREVEN BLZ. : 33 - 

De afgelopen schrijfdagen ben ik vooral opgeschoten vanwege de muziek die ik luister tijdens het schrijven. Het motiveert en inspireert mij altijd enorm! De volgende vijf nummers heb ik het meest afgespeeld: 

Verge - Owl City
Somebody to you - The Vamps
Old school love- Ed Sheeran & Tori Kelly
Year 3000 - Busted
Grace - Rag 'N Bone Man

 

 

Al om al ben ik super tevreden. Ik hoop dat jullie het leuk vinden om dit proces met mij te volgen. In deze tijd dat ik zoveel geschreven heb voel ik me verder niet zo geweldig. Zoals ik op twitter al vermeld heb zit ik niet heel lekker in mijn vel. Vandaar dat naast deze schrijfupdate de blog een beetje leeg blijft! Ik doe mijn best zoveel mogelijk nieuwe content te verzamelen en ik ben ook druk bezig met grotere projecten. Zoals ik op Twitter al heb gezegd, please be patiënt with me. 

Liefs, Sam. 

FANCY MORE?:

FOLLOW MY BLOG WITH BLOGLOVIN

TWITTER    FACEBOOK   WATTPAD