Sterrenstof // Krystal Sutherland

De nieuwe Nederlandse uitgeverij Young & Awesome bracht ook dit boek uit in 2016. Een verhaal dat volgens velen de perfecte combinatie van John Green en Rainbow Rowell is. Alhoewel ik deze twee grote namen niet zou vergelijken met dit boek heb ik er wel heel erg van genoten. Niet de beste doorbraak in de YA contemporary maar het brengt wel een serieus onderwerp aan bod.

Titel: Sterrenstof (Our chemical hearts).
Auteur: Krystal Sutherland.
Bladzijdes: 244.
Uitgeverij: Young and Awesome.
Sterren: 

HENRY is nog nooit verliefd geweest. Tot Grace aan het begin van het examenjaar zomaar de klas binnen komt lopen. Grace is vreemd. Ze draagt jongenskleren. Ze loopt met een kruk. Ze zegt nee tegen het hoofdredacteurschap van de schoolkrant, een positie waar Henry al jaren van droomt. 

Wanneer we het hebben over namen zoals John Green en Rainbow Rowell die dus vergeleken worden met deze schrijfster dan praten we over boeken vol met humor en een speelse schrijfstijl. Dat was inderdaad niet te missen in dit verhaal. Ik heb heel vaak gelachen om de opmerkingen van zowel Henry als Grace. Henry is namelijk zo sarcastisch als de pest en aangezien dat ook in de realiteit echt mijn humor is was het hardop lachen niet ver te zoeken. Grace is daarbij iemand die weer tegen deze sarcasme in gaat. De belofte voor een grappig boek durf ik dan ook echt wel te maken.

 

"Ik ben gestopt met schrijven." 
"Wat zonde. Je werk is prachtig. Je hebt een natuurlijke gave voor taal." 

"En u hebt een natuurlijke gave voor clichés." Hink was zo geschokt dat zijn mond openviel.
Grace' uitdrukking werd iets milder, "het spijt me. Maar het zijn niet meer dan woorden. Ze betekenen niks." Ze keek me aan met een afkeurende blik die ik niet begreep. Toen hing ze haar rugzak over haar schouders en hobbelde weg.

 

Ongeacht de speelse schrijfstijl van Krystal vond ik het moeilijk mezelf echt in te leven in het verhaal. Ik heb niet echt een band met Grace wat het voor mij moeilijk maakte om me helemaal in te leven in het liefdesverhaal van de twee tieners. Niet dat ik het niet voelde want halverwege het boek begon ik wel een beetje gelukkig te worden van al die romantiek. Nouja, zo ver de romantiek er was. Grace en Henry zijn namelijk een beetje afstandelijk omdat Grace een verleden heeft waar zelfs Henry niet tussen kan komen. Of toch wel? 

Zodra Henry begrijpt waar het bij haar vast zit begint alles nog interessanter te worden. Stiekem weten we wel hoe het af loopt, het gaat puur om de manier waarop het verhaal verloopt. Grace dealt namelijk met heel veel verdriet en heeft nooit kunnen rouwen om de dood van een van de belangrijkste personen in haar leven. Met onderwerp veranderd het verhaal in een sterke contemporary die je hart een klein beetje verovert en je tegelijkertijd mee sleept in een tragisch leven. 

Ondanks dat ik het medeleven van Grace en Henry niet geweldig voelde was het dus wel een fantastisch boek. Ik denk dat het ook voor veel tieners belangrijk is dit te lezen. Zo leer ja al snel dat vooroordelen nooit vertellen wat het echte verhaal van iemand is. 

FANCY MORE?:

FOLLOW MY BLOG WITH BLOGLOVIN

TWITTER    FACEBOOK   WATTPAD