Dagboeken bijhouden

De vol geplande dagen van een mens kunnen soms enorm zwaar werken op het brein. We gaan ons zorgen maken om de dingen die we fout doen, die we goed doen en die we misschien anders aan hadden moeten pakken. Een vol brein zorgt voor frustraties en frustraties zorgen voor slapeloze nachten, vermoeidheid dus. Natuurlijk is het moeilijk om zomaar van die gedachtes weg te lopen en jezelf weer te kalmeren, maar het allemaal eens op een rijtje zetten kan al een gigantisch effect hebben. Daarom ga ik het vandaag eens hebben over het onderwerp 'dagboeken bijhouden'. Want deze vorm van meditatie kan meer nut hebben dan je denkt. 

 

Gosh, wat herinner ik me nog goed dat ik vroeger een boekje kreeg van mama en ze mij vertelde dat ik er mijn dagelijkse gedachten in op mocht schrijven. Het was zo'n geweldig Didl boekje met een slotje eraan, wie wilde dat niet op negen jarige leeftijd? Ik vond het spectaculair! Zo'n boekje waar ik dan helemaal zelf mocht opschrijven hoe ik de dag vond. Als ik het nu terug lees dan was het helemaal niet zoveel bijzonders maar wat was het leuk. Vooral het geheim houden van je dagboek was bizar leuk. Ik verstopte hem onder mijn matras, wat achteraf gezien echt dom was aangezien het een hoogslaper was en iedereen hem er zo aan de onderkant uit kon trekken.  Toch denk ik dat ik het vanuit die leeftijd heb mee genomen naar nu. Ik heb er altijd een beetje rust in gevonden en ook al faalde ik altijd in het DAGELIJKS schrijven, was het een hele voldoening. Op dit moment is mijn dagboek heel belangrijk voor me, een beetje zo'n beste vriend die al mijn geheimen in zijn hart graveert. 

 

Je dagboek is je beste vriend.

Eerlijk waar, mijn dagboek weet meer over mij dan ik me kan herinneren. Als het kon praten zou ik me serieus zorgen moeten maken over mijn reputatie en over de dingen die hij door gaat vertellen. Mijn dagboek is mijn beste vriend wat dat betreft. Het fijnste aan een dagboek bijhouden is voor mij dan ook dat ik het gevoel heb dat er iemand of iets is dat al mijn problemen opvangt en me vervolgens op mijn schouder tikt om te zeggen 'your secret is safe with me'. Want het maakt niet uit hoe goed we iemand vertrouwen, we zullen iemand nooit al onze frustraties en geheimen vertellen. Er is altijd dat knagende gevoel in je achterhoofd dat denkt dat het beter is om het voor jezelf te houden. Klopt, je bent niet de enige! Zo'n papieren pagina kan dan wel je beste vriend zijn, maar het zal nooit je geheimen verklappen en dat geeft toch wel een prettig gevoel. 

Mijn dagboek behoort tot mijn avond routine. Aan het eind van de dag heb ik zo enorm veel gevoelens opgebouwd die ik toch echt even kwijt moet om een goede nachtrust te hebben. Als ik frustraties niet weg schrijf, dan zit ik opgescheept met de moeite om in slaap te komen. Ik ben namelijk een denker. Een echte denker... Daarmee bedoel ik, dat ik altijd te ver ga nadenken over dingen die totaal niet relevant zijn. Dingen die ik de seconde nadat ze gebeurd zijn al had kunnen vergeten. Zo werkt mijn brein niet. Tenminste, zo werkte het nooit. Tot dat ik in mijn dagboek begon te schrijven. Bepaalde dingen die je opschrijft die zijn dus inderdaad niet relevant, maar hier sta ik altijd pas bij stil wanneer ik ze met een pen op heb geschreven. Dan lees ik het en denk ik 'wow, heb ik me daar nou de hele dag zo bizar druk over gemaakt?'

 

Lief dagboek...

De bovenstaande twee woorden zijn misschien de eerste woorden die je te binnen schieten wanneer je denkt aan een dagboek. Of je ziet gelijk een vijftien jarig meisje op haar bed liggen met een felroze notitieboekje waarin ze schrijft over 'de liefde van haar leven', maar een dagboek is niet meer alleen voor de vijftien jarige meisjes. Dagboeken zijn mee gegroeid in de tijd. Dat klink gek, vooral wanneer het komt van een zeventien jarig meisje (ik dus). Een dagboek gaat niet persé over de jongens die je op school hebt ontmoet of de onzekerheden die het eerste puistje met zich mee brengt. Het kan over echt werkelijk alles gaan. Misschien werk je op een kantoor en is er die ene collega die je elke keer van het kastje naar de muur stuurt. Als je er mee zit, dan is het eigenlijk meteen dagboek waardig. Eerlijk gezegd, zou ik niet weten wat er niet dagboek waardig is. Je kunt daadwerkelijk alles vermelden in je boekje. Misschien praat je juist liever alleen over de leuke dingen die je vandaag hebt mee gemaakt! Het maakt allemaal niet uit, als je maar schrijft. 

Toch begrijp ik dat een begin vinden misschien een beetje ingewikkeld is, hieronder heb ik dus een paar vragen opgesteld die je aan jezelf zou kunnen vragen tijdens het schrijven:

1. Wat heb ik van vandaag geleerd?
2. Wat was mijn favoriete moment van de dag?
3. Welke gedachten zat me dwars tijdens het doen van andere dingen?
4. Wat had ik anders aan kunnen pakken vandaag?
5. Welke herinnering heb je over gehouden aan vandaag?
6. Waar ben je bang voor?
7. Wat heb je vandaag niet tegen iemand gezegd, wat je wel heel graag had willen zeggen?
8. Wat verwacht je van morgen?
9. Waar ben je trots op?
10. Wat heb je vandaag overwonnen?

De vragen zijn slechts een voorbeeld van de miljoenen dingen die je kunt opschrijven. Je dagboek is veilige thuis en niets wat je er in schrijft is 'absurt' of 'niet goed genoeg'. Eerlijk gezegd is de grootste tip die ik je kan geven dan ook: gewoon beginnen. Ren naar de Hema of naar de boekenwinkel, koop een mooi boekje (want ook dat is belangrijk) en schrijf alle gedachten die je te binnen schieten op. Het zal je zo enorm goed helpen om dingen los te laten en terug te kijken op je keuzes. Het geeft je de mogelijkheid je eigen leven te herlezen. En hoeveel tijd kost het nou eigenlijk? Dat kan je helemaal zelf invullen...

FANCY MORE?:

FOLLOW MY BLOG WITH BLOGLOVIN

TWITTER    FACEBOOK   WATTPAD